گذرگاه فکر و ذکر

خدا را رحمی ای مُنعم که درویش سر کویت + دری دیگر نمی‌داند رهی دیگر نمی‌گیرد
  • گذرگاه فکر و ذکر

    خدا را رحمی ای مُنعم که درویش سر کویت + دری دیگر نمی‌داند رهی دیگر نمی‌گیرد

مشخصات بلاگ
گذرگاه فکر و ذکر

........... بسم الله الرحمن الرحیم ...........

این جا کلبۀ کلام و رشحات قلمی من است.
روزنگاشته هـای این جا نوعـاً کـوتاه و مختصـر است
که گهگاهی رنگ دیانت به خود می گیرد، گاهی با بوی سیاست عجـین می شود، گاهی به مسائل تربیتی و رخداد های زندگی می پردازد، گاهی با حس و حال خانواده و سبک زندگیِ مؤمنانه میدرخشد و در پاره ای اوقات نیز با الـفـاظ شاعرانه به وادی ادب و هنر اصیل این مـرز و بوم ورود میکند...
یادداشت های این وبلاگ گاهی با طعـم واژه هـــایی از
جنس سپیده و سحر می آمیزد. گاهی با صبغــۀ فـرهـنگ و اخـلاق نگاشته می شود و گـاهی نیـز با تیشۀ عـقـل و انـدیشه، ریشه های جهل و خرافه را هدف می گیرد
نویسنده این وبلاگ خود را مدیون و مرهون شهیدانی
می داند که در روزهای عسرت و گلوله و خون مردانه
جنگیدند و از حریت و استقلال و آزادی کشور حراست کردند. از این جـهت تلاش دارد تا از تجلیل و نکوداشت یاد و حماسۀ آن ها نیز غفلت نورزد و هـر از گاهی با قلم صداقت و مهر، یاد و نام و خــاطرۀ اخــلاص و شـهامت و غیــرتشان را زینت افزای صفحـات این وبلاگ کند. باشد تا یادشان جاودانه و راهشان ماندگار بماند.
هیچ یک از سیاهه های این وبلاگ، کـپی پـیست نیست. امــا کـپی بـرداری از مـطالب این جـا با ذکـر منبع و آدرس بـلامانـع است...
پیشنهادها و نقدهای منصفانۀ دوستان و کاربران عزیز را پذیرایم، ولی با عرض پوزش از پاسخ بـه کامنت هـای ناشناس معذورم. به کامنت های بدون آدرس هم در صورتی که آشنا نباشند پاسخ داده نخواهد شد. کامنت های چالشی و پرسشی عزیزان را بیشتر می پسندم.

پنجشنبه, ۲ تیر ۱۴۰۱، ۰۷:۴۶ ب.ظ

بعضی ها (4)

... بعضی آدم ها، زیادی خودباخته اند و برج و باروی اندیشۀ خود را فرو ریخته اند! هر روز، بر اساس یک عادت معیوب، به عَیادت هووی هرزگی می روند و شب ها، در بستر سرد بی عاری به خمار خاموشی می خزند و خوش حالند که بر چهره قشنگ زندگی، فِشنگ تردید و شک، شلیک میکنند!

بعضی آدم ها، از همه خوبی ها برخوردارند و هر روز در باغچۀ نشاطشان برای این و آن گُل های شادمانی می کارند. اما بعضی ها همیشه سر در آخورِ خود دارند و به اپیدمی تک خوری گرفتارند!

 

+ مَنْ أَصْبَحَ و لا یَهْتَمُّ بِأُمورِ الْمُسْلمینَ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ

++ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنَادِی یَا لَلْمُسْلِمِینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ .

 

بعداً نوشت:

کاش نوای مردم بینوای افغانستان را کسی می شنید...

و کاش برای مصیبت افغان های مظلوم، صدای آه و افغان از جایی بر می خاست... :(

نظرات  (۴)

۰۲ تیر ۰۱ ، ۲۰:۱۷ مهدی ­­­­

پدر بزرگ من گاوداری داشت و گاو نر رو مینداختنش تو یه جای کوچیک و در رو روش میبستن و مجبور بود تکخوری کنه.

پاسخ:
یعنی تک خوری اجباری!!
مرحبا به غیرتش :))

درود بر آقامهدی.

سلام . یه سوال، به نظر شما چند درصد جامعه ما الان تک خور هستن؟ می‌خوام بدونم من زیادی بدبینم یا شما هم احساس کردید که در اغلب موارد حتی درون خانواده ها کسی دست‌گیر دیگری نیست ...

پاسخ:
سلام بر شما.
به نظرم آمار دقیقی در این باره نمیشه داد. خصوصاً که تک خوری یک خصلت درونیه و نمیشه همین جوری درباره اش نظر داد و چه بسا قابل آمارگیری هم نباشه.
اما اونچه میشه گفت اینه که اولاً تک خوری یک خصوصیت شناور و ناپایداره. یعنی این که یک انسان ممکن است همین الآن در یک موضوعی منافع دیگران را بخاطر خودش زیر پا بذاره، اما وقتی از همین آدم در یک زمینه ای دیگر کمک بخواهی فوری دست به جیب میشه و از مال خودش به دیگران کمک میکنه.
با این همه معتقدم که آمار تک خوری در جامعه ما خیلی بالا نیست و بلکه احساس مسئولیت مردم در بارۀ همنوعان نمرۀ قابل قبولی داره.

با شما موافقم . چه خوب تفکیک کردید. اما به نظرم تا حدودی تبدیل شده به یه خصوصیت بالقوه. باید یه محرک احساسی یا هیجانی ایجاد بشه تا فعالش کنه

پاسخ:
تا بالقوه رو موافقم و تکمیل می کنم که این خصوصیت، غالباً تحت تأثیر التهابات اقتصادی جامعه نمود پیدا می کند.

اما قسمت آخر رو متوجه نشدم. 
منظورتون اینه که محرک احساسی ایجاد بشه تا تک خوری رو فعال کنه یا این که بتونه تک خوری رو از بین ببره؟؟
۰۶ تیر ۰۱ ، ۰۸:۰۳ دامنه ← دارابی

سلام بر جناب مرآت

لابد این جماعت بالانشین، لیست موسوعه ! و وسیع در دست دارند و مشغول خرید هستند و فرصت ندارند " مَن اَصبَحَ ..." را مرور کنند. بگذرم.

پاسخ:
سلام و درود بر شما.
این جماعت از دستۀ «همُّهم بُطونُهم ودینُهـم أموالهم» هستند.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">