https://blog.ir/panel/a-ghannadian/template_edit/current

گذرگـاه فــکر و ذکـــر

خدا را رحمی ای مُنعم که درویش سر کویت + دری دیگر نمی‌داند رهی دیگر نمی‌گیرد

گذرگـاه فــکر و ذکـــر

خدا را رحمی ای مُنعم که درویش سر کویت + دری دیگر نمی‌داند رهی دیگر نمی‌گیرد

گذرگـاه فــکر و ذکـــر

........... بسم الله الرحمن الرحیم ...........

این جــا کلبــۀ کـــلام و رشـحات قـلمی من است. روزنگاشتــه‌های این جــا نوعاً کوتاه و مختصـر است که گـهـــگاهی رنگ دیانت بـه خــــود می‌گــیرد، گــــاهی با بـوی سیاست عجـین می‌شود، گــاهی بـه مسائل تربیتی و رخــدادهای زنــدگی می‌پردازد، گــاهی با حس و حال خـانواده و سبک زندگیِ مؤمنانه می‌درخشـد و در پـاره‌ای اوقـات نیـز با الفـاظ شاعرانه به وادی ادب و هنر اصیل این مـرز و بوم ورود می‌کند...
یادداشت‌ هـای این وبـلاگ گــاهی با طعــم واژه‌هایی از جنس سپیده و سحر می‌آمیزد. گاهی با صبغــۀ فـرهـنگ و اخـلاق نگاشتــه می‌شود و گـــاهـی نیــز با تیـشۀ عـقـــل و اندیشه، ریشه‌های جـهل و خرافه را هــدف می‌گیرد
نویسنده این وبلاگ خود را مدیون شهیدانی می‌داند کـه در روزهای عسرت و گــلولــه و خون مردانه جنگیدند و از حریت و استقلال و آزادی کـشور حـراست کـردند. از ایـن جـهت تـلاش دارد تا از تجـلیــل و نکــوداشت یـاد و حماسۀ آن‌ها نیز غفلت نورزد و هـر از گاهی با قـــلم صـداقت و مـهر، یاد و نام و خــاطرۀ شهامت و اخلاصشان را زینت‌افـزای صفحات این وبـلاگ کـند. باشد تا یادشان جاودانـه و راهشان ماندگار شود.
هــیـچ یــک از سیـاهــه‌ هــای ایـن وبــلاگ، کـپی‌پـیست نیست. امـــا کـپی بـــرداری از مــــطالب ایـن‌جــــا با ذکــــر مـنبــع و آدرس بــلامـانـع است...
پیشنهادها و نـقـدهــای منصفـانۀ دوستان و کاربـران عـزیز را پذیرایم،
از کامنت‌های چالشی و پرسشی عزیزان استقبال می‌کنم. ولی با عرض پوزش از پاسخ بـه کامنت‌هـای ناشناس معذورم. به کامنت‌های بدون آدرس هم در صورتی که آشنا نباشند پاسخ داده نخواهد شد.

در نظام سیاسی مردم سالار، برگزاری انتخابات، به معنی داغ کردن تنور منازعات و مناقشات یک عده لات و گُنده‌لات نیست.. بلکه مشارکت در انتخابات، مباهات یک ملت است که برای کشور،  امنیت و افتخار به بار می‌آورد و برای امروز و فردای این خاک، اعتبار و اقتدار می‌آفریند.

این روزها دندان طمع گرگ‌های داعشی برای جویدن گلوی ایرانی‌های آزاده از همیشه تیزتر است. داعشی‌های زخم‌خوردهٔ دیروز، با حمایت مالی آمریکا و انگلیس و اسرائیل، از روزنۀ انتخابات، امنیت ملت را نشانه رفته‌اند... خدا کند برج و باروی امنیت این مرز و بودم با بی‌تفاوتی ما تَرَک بر ندارد...

۰ نظر موافقین ۹ ۰ ۰۱ اسفند ۰۲ ، ۰۰:۱۹
مرآت

به یقین رسیده‌ام که بچه شیعه‌های ایرانی آن‌قدر اهل کیاست و سیاست هستند که می‌توانند در عصر شبهه‌ها و فتنه‌های رنگارنگ، دسیسه‌ها را خوب بشناسند و در زمین بدخواهان به نفع بیگانگان بازی نکنند...

 

+ انتخابات نه فقط یک حق شخصی، بلکه یک وظیفۀ اجتماعی است.

++ چه خوب است انسان بی مسئولیت و ایرانی بی تفاوت نباشیم.

۰ نظر موافقین ۱۳ ۰ ۲۹ بهمن ۰۲ ، ۲۲:۲۷
مرآت

خلاصه و فهرست‌وار:

این روزها کلیدواژه‌های پرتکرار که از طریق شبکه‌های معاند در فضای مجازی پمپاژ می‌شود، رنگ و بوی انتخاباتی دارد. مثل «انتخابات آزاد» ، «تحریم انتخابات»، «مهندسی انتخابات» و... که به اسم اظهارات گروه‌های اپوزیسیون به خورد مردم می‌دهند. چند نمونه‌اش را بخوانید:

  • ادعای مهندسی انتخابات توسط شورای نگهبان با هدف خالص‌سازی مجلس آینده (توسط بی بی سی)
  • تحریک اهل سنت برای عدم شرکت در انتخابات (شبکه تلویزیونی کلمه)
  • القای این نکته که برگزاری انتخابات توسط نظامیان مدیریت می‌شود (شبکه تلویزیونی کلمه)
  • القای این باور که حکومت می‌خواهد ناامنی مصنوعی ایجاد کند تا مردم وادار شوند برای ایجاد امنیت در انتخابات شرکت کنند (صدای آمریکا)
  • حمله به اصلاح‌طلبان میانه‌رو مثل علی افشاری به خاطر مواضع ضد صهیونیستی‌ او و ترغیب هوادارانش به مشارکت در انتخابات اسفندماه (صدای آمریکا)
  • حمایت از مواضع ضد انتخاباتی برخی افراد سیاسی و عناصر تجزیه طلب (اکثر شبکه‌ها)
  • دیکتاتور دانستن نهادهای نظارتی انتخابات و نمایشی خواندن انتخابات (صدای آمریکا)
  • بی انگیزه معرفی کردن مردم برای مشارکت در انتخابات (بی بی سی فارسی)
  • زیر سوال بردن سلامت انتخابات در ایران و پیشنهاد برگزاری انتخابات با نظارت سازمان‌های بین‌المللی (شبکه تلویزیونی کلمه)

این شبکه‌ها، علاوه بر نشر اخبار جعلی و تحلیل‌های ضد انتخاباتی، یک سری تهدیدات نرم را هم به شکل زیرکانه علیه انتخابات و مردم آغاز کرده‌اند که فقط به چند نمونه‌اش اشاره می‌کنم:

  • ترساندن مردم از رفتن به پای صندوق­های رأی با ترفندهای مختلف.
  •  مظلوم‌ جلوه دادن برخی جریانات مخالف انتخابات در داخل کشور (اپوزیسیون سازی)
  • از مرجعیت انداختن رسانه ملی در خصوص اخبار مربوط به انتخابات.
  •  افشای حریم خصوصی و تخریب شخصیت بعضی از داوطلبان انتخابات. و... و...

 

+ با نزدیک شدن به زمان انتخابات فکر کردم مفید باشد برای بعضی‌ها.

 

۳ نظر موافقین ۸ ۰ ۲۵ بهمن ۰۲ ، ۲۳:۰۴
مرآت

دیروز بعد از بازگشت از میدان آزادی، کنار غرفه محیط زیست نشستم و ره‌آورد راه‌پیمایی 22 بهمن 1402 را این‌جور در دفتر خاطراتم نوشتم:

*** * ***

امسال جشن پیروزی انقلاب اسلامی در تهران چند ویژگی‌ جدید داشت:

  • ذوق و شوق مردم بدون رتوش روایت می‌شد،
  • حماسۀ وحدت ایرانیان رساتر حکایت می‌شد.
  • شعارهای نسل نو با واژۀ امید قافیه می‌بست.
  • سرود بیداری ملت با نوای دینداری نواخته می‌شد.
  • فرماندهان سپاه و ارتش در آغوش مردم جای داشتند.
  • صندوق‌های کمک به مقاومت غزه و فلسطین بوی سخاوت می‌داد.
  • خون سرخ شهیدان انقلاب، گلگون‌تر از همیشه بر دشت دل‌های بیقرار می‌رویید.
  • عملیات نمایشی چتربازان با پرچـم فلسطین در آسمان میـدان آزادی تماشایی تر بود....

 

۲ نظر موافقین ۹ ۰ ۲۳ بهمن ۰۲ ، ۲۳:۱۸
مرآت

اومدم بگم که سفر دید و بازدیدم را نیمه کاره رها کردم و از 460 کیلومتر راه برگشتم تهران. فقط به یک دلیل:

به این دلیل که فردا مراسم 22 بهمن در تهران باشم...

 

معتقدم که حضور در راهپیمایی 22 بهمن فریضه‌ای است که نباید و نباید قضا شود.

و معتقدم که ثواب راهپیمایی 22 بهمن اگر از دید و بازدید بستگان بیشتر نباشد، کمتر هم نخواهد بود.

اصلاً ثواب و فظیلت و این چیزها به کنار، من خودم را مدیون امام و شهیدان انقلاب می‌دانم، من امانت‌دار استقلال و آزادی و امنیت ایران هستم، من وارث ارزش‌هایی هستم که از شهیدان غیرتمند انقلاب اسامی به ما رسیده است. 

باشد که ناسپاس نباشیم و پاسدار حرمت خونشان باشیم.

پس وعده‌گاه ما، تهران - طول خیابان انقلاب از میدان فردوسی تا میدان آزادی...

۶ نظر موافقین ۹ ۰ ۲۱ بهمن ۰۲ ، ۲۲:۳۶
مرآت

عادت ‌آدم‌های خود حق‌پندار این است که اخلاق و دیانت  مردم را با سلیقه شخصی خودشون می‌سنجند و حق خود می‌دانند که مرتبۀ دینداری من را، شما را و بقیه را با خط‍‌کش سلایق خودشون اندازه بگیرند. این‌ها حتی راستی و ناراستی احکام شرعی را هم با شاقول وهم و فهم شخصی‌شان می‌سنجند. عادت این جماعت این است که خودشون را همیشه با شخصیتی موجه و آداب‌مند به مردم می‌شناسانند و اصرار دارند که همان شخصیت دروغین را به دیگران هم دیکته ‌کنند.

به این ترتیب اگر کسی با آهنگ اون‌ها کوک بشه، اگر کسی با ساز آن‌ها برقصه و اگر کسی تو زمین آن‌ها بازی کند، مقبولیت دارد وگرنه مغضوب است، داغون است، نفرت انگیز و حروم زاده‌ است! و بالاخره تحریم می‌شود. توفیری هم ندارد که آن شخصِ مغضوب، هویت حقیقی داشته باشد یا وبلاگ‌نویس محترمی باشد در گوشه‌ای از فضای متروک بلاگستان؟

من این جور آدم‌ها را برای خودم قابل دوستی و مشورت نمی‌دانم و از نظر من نتیجۀ فکر و عمل این جور آدم‌ها با جریان زن زندگی آزادی یکسان است. چون نتیجه‌اش می‌شود دوستی خاله‌خرسه.

 

+ برای مخاطب خاص...

۶ نظر موافقین ۱۰ ۰ ۱۶ بهمن ۰۲ ، ۲۲:۲۶
مرآت