از چشم واژه های واژگون

 

دیشب، از روزن خواب بوی گلاب به مشامم رسید... مردانی گشاده رو، کامم را به‌شهد و شراب نواختند و ولوله‌ای عمیق به جانم انداختند... کمی آشفته و بی‌تاب بودم، اما تا پشت دروازۀ شهر خراب، شاداب بودم و سرخوش از شراب ناب.

 ... حس کنجکاوی‌ام تا آن سـوی مـرز مهتاب و از آن جا تا وادی آفـتاب سرک کشید و لحظه‌ای بـعد صدایی قریب از ثواب و عقاب را شنیدم.

گوش هوشم را گشودم و چشم حیرتم را به تماشا دوختم... دیدم که صدای صمیمیت یوسف از قعر قرابۀ اقرار می‌رویید و قطره‌های خون از چشم واژه‌های واژگون می‌چکید.! دیدم که آن‌جا باد، هوای طوفان داشت و غنچۀ نسیم در آغوش تبسّم می‌پَژمُرد!! نگاهم روی صفحه مِهر بود و دستم روی شانۀ شعر!! با خودم گفتم:

امشب جواب درد مرا با ناله می‌دهند

امشب تمام ناله‌ها بوی لاله می‌دهند...

 

 

پ.ن:

1. کاش جناب یوسف خوابم را می‌شُنود و گرۀ تعبیرش را می‌گشود.
2. هرکس چیزی از تعبیر خواب می‌داند، کلامی به یادگار بنگارد.