باید بی‌رحم باشید...

بهش گفتم، بالاخره نگفتی آقاپسر شما واقعاً مشکل اقتصادی داشت یا با اسلام و قرآن مخالف بود؟

در همین حال یکی از حاضران خودش‌رو چسباند به من و بهش گفت:

اگر درد اینا واقعاً اقتصاد و گرانی بود؛ چرا این‌همه مسجد و قرآن‌ را آتیش زدند؟

این‌همه آدم کشی وجنایت، این‌همه غارت، این همه آتش زدن مال مردم و اموال شهرداری‌ها اسمشو می‌ذارین اعتراض؟

حالا همۀ این‌ها یه طرف، برای چی مسجد‌ها و قرآن‌ها رو آتیش زدند؟

سرش رو پایین انداخت و باحالت شرمندگی گفت: به پسرم گفته بودند که آمریکا و پهلوی چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب، بیشترین ضربه را از مسجد و مسجدی‌ها خوردند، نه از مارکسیست‌‌ها، نه از لیبرال‌ها، نه از گروههای پارلمان‌تاریسم‌ و نه از هیچ گروه دیگر. پس شما هم در این خیزش، باید بی‌رحم باشید. باید از مسجد‌ها و مذهبی‌ها تا می‌تونید انتقام بگیرید!

بهش گفتم، پس مسئلۀ اصلی، دین‌ستیزی و حفظ منافع آمریکاست نه مشکلات اقتصادی مردم!  درسته؟!

با گریه گفت: پسرم را فریب دادند!

باخودم گفتم: بیچاره جماعتی که به خاطر منافع این خوک‌های وحشی، به جنگ خدا می‌روند و دست به جنایت می‌زنند!

 

 

پ.ن: داستان نبود، واقعی بود.

 

نازنین شهید، علیرضا جواهری

علیرضا جواهری! دوشنبۀ بعد از اغتشاشات اسم و فامیلش را در بین شهدا دیده بودم. تشییع جنازه‌اش هم رفته بودم. اما امروز مطمئن شدم که ایشان همان مرد دوست داشتنی من بوده که در اغتشاشات خونین جمعه‌شب به دست داعشی‌های داخلی در محدودۀ تهرانپارس تهران قطعه قطعه شده بود.

روز تشییع جنازه شهدا هرچه گشتم عکسش را ندیدم. تماس هم هرچه می‌گرفتم، گوشی‌اش خاموش می‌زد، با خانواده‌اش هم تماسی نداشتم  و خلاصه امروز فهمیدم که خودش بوده و مشابه اسمی نبوده.

این شهید عزیز، تکنسین برق بود و شغل دولتی نداشت. بسیار ساده‌زیست و خوش‌فلب و مهربان بود. به همۀ مقدسات قسم می‌خورم که در سال‌های زندگی آزارش به احدالناسی نرسیده بود. نه اهل ریا بود، نه مال کسی را خورده بود، نه مناقشه‌ای با کسی داشت و نه حتی صدایش را به روی کسی بلند می‌کرد.

این نازنین شهید، آن‌قدر با شخصیت و دلسوز و کاردرست بود که دوستانش به راحتی روی سرش قسم می‌خوردند. گاهی وقت‌ها از مال و آبرویش برای مشکلات دوست و همسایه و فامیل مایه می‌گذاشت. اما آن‌شب، تنها جرمش این بود که در خیابان حضور داشت تا شاید با نفوذ کلام و بیانش بتواند نوجوان فریب‌خورده‌ای را از دامن زدن به خشونت منصرف کند و او را از افتادن به دام تبهکاران بین‌المللی نجات دهد... هنیئاً له الجنه. یادش گرامی و روحش قرین رحمت الهی باد..

ایرانی حلال‌خور

امروز داشتم با خودم فکر می‌کردم که این جماعت معترض اگر به جای وحشی‌گری و قتل و غارت، اگر به‌جای ویرانگری و فحاشی و اگر به‌جای قمه‌کشی و عربده‌کشی، عده و عُدۀ خودشون را در مسیر اعتراض واقعی جریان می‌دادند و اگر می‌آمدند به‌شکل منطقی و شرافتمندانه فریاد می‌زدند و شعار می‌دادند، الآن، هم صداشون به گوش دنیا رسیده بود، هم ملت از آن‌ها پشتیبانی می‌کرد و هم منفور جامعه و تاریخ این سرزمین قرار نمی‌گرفتند.

داشتم واقعاً به این موضوع فکر می‌کردم که اگر این جماعت، انرژی متراکم خودشون رو به‌صورت عقلانی آزاد می‌کردند و صدای اعتراض خود و هم‌وطنان را بی‌پروا و بدون اغماض -اما با فریادهای مؤدبانه و پرمغز- به‌گوش مسئولان می‌رساندند، الآن هم گزک به دست بدخواهان نمی‌دادند و هم دعای خیر ملت را داشتند.

و خلاصه این‌که داشتم با خودم می‌گفتم اگر این جماعت، به‌جای بی‌شرفی و بی‌رحمی، انسانیت به‌خرج می‌دادند و وارد دنیای توحش نمی‌شدند، امروز در برابر وجدان‌شون و در برابر ملت نجیب ایران شرمنده و سرافکنده و ملعون نبودند و این شانس را هم داشتند تا جوانمردی‌شان در تاریخ ایران ماندگار و یادگار بماند.

اما، یهو یادم آمد که این‌ها اصلاً آدم‌های معترض نبودند، این‌ها اگرچه شناسنامه ایرانی دارند، اما اجیرشده شیطان و تعلیم‌یافته موساد هستند. به همین دلیل نه خوی انسانیت دارند، نه مِهر وعاطفه را می‌فهمند، نه عِرق وطن و ملیت ایرانی سرشون میشه و نه بوی وفا و بزرگ‌منشی به مشامشون خورده است.

با خودم گفتم اگر کسی سر سفرۀ حلال نون خورده باشد، برای استیفای حق شهروندی خود، حق دیگران را زیر پا نمی‌گذارد. ایرانی حلال‌خور، به بهانۀ ناراحتی از دولت یا حکومت، هموطن و همسایه‌ و شهروند خودش را نمی‌کُشد و اموال مردم شریف را به آتش نمی‌کِشد.

ایرانی باشرف، حتی اگر مسلمان هم نباشد، می‌فهمد که گناه قتل عام انسان‌ها و آتش زدن اموال عمومی با آب هیچ توجیهی تطهیر نمی‌شود.

 

 

پ.ن: در تجمع امروز مردم تهران، عزم و وفا و خشم و اشتیاق را با هم دیدم. حقیقتاً به عمرم چنین حمایت شورانگیزی ندیده بودم...

 

فرش قرمز

نتانیاهوی جلاد که به کودک‌کشی و خباثت و جنایت معروفه، هر ازگاهی برای ملت ایران با ویدئو درس براندازی می‌دهد و برای ویران کردن زیرساخت‌های نفتی و هسته‌ای کشورمان روی همکاری و اشتیاق مردم ما حساب باز می‌کند؛ طبیعتاً از یک صهیونیست بی‌رحم و آدم‌کش چنین کاری بعید نیست چون از او توقع نیست که وظیفه‌ش را فراموش کند.

اما گستاخی‌ نتانیاهو حکایت از این دارد که ما و رسانه‌های ما متأسفانه در افشای ماهیت پلید این جانور خوب کار نکرده‌ایم و انگار نتوانستیم وحشیگری‌های ضد انسانی این جانی بالفطره را آن‌جور که باید برای مردم برملا کنیم.

شاید هم طمع‌ورزی نتانیاهو، به خاطر ذائقه سرخ و صورتی جریان بی ریشۀ زن زندکی آزادی است که منتظرند برای ورود داعشی‌های ریش قرمز چچنی فرش قرمز پهن ‌کنند! والله اعلم

...