https://blog.ir/panel/a-ghannadian/template_edit/current
هنوز در بارۀ اغتشاشگران و تروریستها و کودتاچیان آمریکایی_صهیونیستی حرفهای زیادی دارم و هنوز از عمق جنایت این وحشیهای مدرن دردهای بسیاری هست که باید گفته شود. اصلاً ما در برابر خون شهدای امنیت مسئولیم و وظیفه داریم که ماهیت این کفتارهای بیرحم و بیمروت را برملا و مظلومیت شهدای عزیزمون را روایت کنیم. پس تا زمانی که تردیدافکنی و دروغپردازی رسانههای معاند در اینباره ادامه داشتهباشد، قلم و زبان ما هم باید فعال باشد و نباید با کسی تعارف داشته باشد.
اما، حرفهایی هم برای این سوی قضیه داریم که بهعنوان اعتراض حقیقی مردم باید گفته شود و باید به گوش مسئولان برسد تا آشوبگران بدانند که ما هم نسبت به بعضی از کارهای غلط دولت و حکومت اعتراض داریم و قرار نیست بیتفاوت باشیم. به همین دلیل وظیفه داریم دردها و مشکلات مردم را بیآنکه در زمین دشمن بازی کنیم، بهصورت منطقی، مستدل و مؤدبانه مطرح کنیم.
و حالا با تأکید میگویم که دامنۀ اعتراضات مردم یکی دوتا نیست. اما، اصلیترین اعتراض مردم ایران اقتصاد، اقتصاد، اقتصاد است. یعنی گرانی، معیشت، رانتخواری، ویژهخواری و مصادرهکردن ارزشهای انقلاب به نفع بعضی جناحهای سیاسی که سالهاست آرامش را از زندگی مردم گرفته است. از این رو، اگر مشکلات معیشتی بهعلاوه مسئلۀ مسکن و ازدواج مردم حل نشود، اگر بساط اختلاس و رانتخواری و فساد اقتصادی برچیده نشود، اگر برخورد مناسب با فساد اداری و مفسدان اقتصادی و ویژهخواران صورت نگیرد، اگر نظام مالیاتی کشور عادلانه و متوازن نشود، اگر بودجۀ مؤسسات و بنیادهای کذا و کذا تعدیل و یا متوقف نشود و اگر تورم و گرانی و بیثباتی قیمتها ادامه یابد و مفتخورهای سیاسی بازهم در دایرۀ حکومت مصونیت داشته باشند، مطمئن باشید که ثروتمندان همچنان ثروتمندتر و مستمندان فقیرتراز قبل خواهندشد. در نتیجه، زمینه برای اعتراضات اجتماعی همچنان باقی خواهد بود و هیچ گریزی هم از آن نخواهد بود.
اما چند نکته در این باره:
- اعتراضات حقیقی مردم باید شنیده شود که اگر آقایان مسئولین صدای اعتراض مردم را نشنوند و به خواستههای قانونی آنها ترتیب اثر ندهند، قهراً همین اعتراضات، میتواند مجدداً زمینۀ ورود مغرضانۀ کفتارهای وحشی را فراهم کند. کفتارهایی که نه مفهوم اعتراض را میفهمند و نه برای معترضان حقیقی اعتبار و احترامی قائلند.
- ساختارمند کردن اعتراضات یک ضرورت سیاسی و یک راه حل اساسی است. مجلس و دولت باید تمهیداتی بیندیشند و فضایی را ایجاد کنند که هم قانونمند باشد و هم شرایط برای بیان اعتراض قانونی گروههای مختلف فراهم و نهادینه شود، تا اقشار مختلف جامعه یا نمایندگان حقیقی و حقوقی آنها بتوانند خواستههای مادی و معنوی خود را صریح، بیپرده، بدون ترس و با تضمین شنیده شدن مطرح کنند و تا حد اقناعسازی پیش بروند. بهحدی که یا دولت در برابر معترضین قانع شود و یا دولت بتواند معترضین را متقاعد کند.
- اگر چنین شرایطی فراهم شود، نه هرج ومرج اتفاق میافتد، نه خواستۀ معترضین درغوغای آشوبها گم میشود و نه فرصتطلبان مجال تاخت و تاز و آدمکشی پیدا میکنند...
پ.ن:
- این یادداشت را قبلاً با محتوای بیشتر و با مطالب دستهبندی شده، همراه با پیشنهادهای مشخص به بعضی افرادی که با دولت و مجلس و قوه فضاییه دسترسی دارند، ارائه دادهام. اما از این که به دست تصمیم گیران رسیده است یا نه، اطلاعی ندارم.
- اگر عمری باشد در آینده، بعضی پیشنهادهای مشخص خودم را خواهم نوشت...
- نقدهایی که با عنوان «تلخ و گزنده» مینوشتم، همچنان موضوعیت دارد که باید ادامه دهم. اما موقتاً به دلیل شرایط این روزها، تحفّظ دارم از ادامهاش. اما بالاخره خواهم نوشت.