خدایا، به وادی غربتم بینداز تا تو را بیابم و در بیابان تنهایی رهایم کن تا خودت انیس و مونس و پناهم باشی
خدایا، غمخانۀ خلوت و ویرانهای را میخواهم که گَرد نخوت و رخوتم را بریزد و فقر و فاقهای را میجویم که نوای بینواییام را در پردۀ بی نیازیات بنوازم.
******
دولت فقر خدایا به من ارزانی دار
کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است.
+++
یَا صاحِبَ کُلِّ غَرِیبٍ، یَا مُونِسَ کُلِّ وَحِیدٍ، یَا مَلْجَأَ کُلِّ طَرِیدٍ، یَا مَأْوىٰ کُلِّ شَرِیدٍ..... یَا مُغْنِىَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ...
پ.ن:
- برگرفته از مفاهیم بلند دعای مشلول.
- بیت از جناب حافظ
۰ نظر
۳۱ شهریور ۰۰ ، ۲۲:۲۸