چشم ما کور، دند ما نرم!

با ضرس قاطع اعلام می‌کنم و قسم می‌خورم که قوۀ مجریه ما به لحاظ ساختار مدیریتی و اجرایی بیمار بیمار است، عفونت شدید تمام وجودش را پر کرده، و روز به روز هم دارد عفونت‌هایش عمیق‌تر می‌شود. دلیل:

فرزین رئیس کل بانک مرکزی عامل فضاحت اقتصادی کشور، به جای این‌که عزل و بازخواست شود، با شروع اعتراضات خیابانی استعفاء می‌دهد. بعد به‌جای این‌که پاسخ افتضاحاتش را بدهد، بلافاصله به‌عنوان دستیار ویژۀ اقتصادی رئیس جمهور منصوب می‌شود.

و همتی با آن کارنامۀ سیاهش در دولت روحانی و استیضاحش در همین دولت، به مسئولیت ریاست بانک مرکزی منصوب می‌شود. تا برای بار چندم خزانۀ ارزی، ریالی و طلای کشور را به حراج بگذارد،

یعنی یک مسئول اقتصادی دولت، با عملکرد فاسدش، اقتصاد کشور را نابود کرده و مملکت را به اعتراض و آشوب کشانده، اما نه تنها بازخواست نمی‌شود و هزینه‌ای نمی‌پردازد، بلکه در پستی زیباتر، حساس‌تر، نرم‌تر و لذیذتر منصوب می‌شود. رئیس جمهور محترم هم در یک دهن‌کجی آشکار، فردی آلوده‌تر، خودسرتر، لجوج‌تر و ویروسی‌تر از نفر قبلی را به جای او می‌گمارد.

گویی که در این ساختار بیمار، هرکس آلوده‌تر باشد، نازش را بیشتر می‌خرند و پاداشی بهتر و لوحی مزیًن‌تر تقدیمش می‌کنند.

وزیر جهاد کشاورزی هم که نیاز به توضیح ندارد، رئیس جمهور رسماً اعلام کرده که ایشان وزیر تحمیلی مجلس است و انتخاب او نبوده. اما چرا مجلس و دولت در باره‌اش تصمیم نمی‌گیرند؟ و چرا آقای وزیر حاضر نیست، ننگ تحمیلی بودنش را رها کند؟ والله اعلم.

 

تا زمانی که مسئولینِ آشوب‌ساز و برانداز، بازخواست نشوند و در حاشیۀ امن فربه‌تر و جسورتر شوند، امنیت و آرامش کشور همواره در معرض تهدید دشمنان باقی خواهد ماند و سایۀ جنگ و ناآرامی از سر این ملت برداشته نخواهد شد.

 

+ گویا فقط در میهن ما مرسوم است که دولتی‌ها برای کشور ناآرامی و اعتراض بسازند و تاوانش را نیروهای نظامی و امنیتی بپردازند.

 باشد؛ چشم ما کور، دند ما نرم، با همۀ تلخی‌های این راه می‌سازیم، سختی‌هایش را به جان می‌خریم و به امید رسیدن به روزهای خوب، پای امنیت نظام‌مون می‌ایستیم. چون یقین داریم که فردای ما روشن است و صبح نزدیک است. چون باور داریم که زمستان تمام می‌شود و روسیاهی به زغال بدخواهان باقی می‌ماند.